Het heeft even geduurd, maar is er uiteindelijk toch van gekomen: het eerste nummer van het nieuwe MAX Magazine viel gratis in de bus van de ruim 315.000 leden van de omroep. Volgende week - in de eerste week van maart - verschijnt het nieuwe omroepblad in de schappen van de winkels. Een gedurfde stap in een tijd dat de oplages van TV-programmabladen kelderen, om niet te zeggen halveren. Maar als er één groep is waar nog een kans ligt, dan is het bij de 50-plussers, die nog gewend zijn aan een gedrukte televisiegids.

Niet over één nacht ijs gegaan
MAX is niet over één nacht ijs gegaan bij de lancering van het blad, of magazine, zo bleek in november, toen Wim Danhof Jan Slagter en Peter Contant interviewde. Inmiddels is het magazine er dus: op het eerste gezicht een TV-gids met de programmagegevens in een groot lettertype, aangevuld met artikelen gericht op de doelgroep, die niet in Plus Magazine zouden misstaan. Het ziet er allemaal goed doordacht uit en onderscheidt zich voldoende van de andere titels op de markt. De grote vraag is natuurlijk of een programmablad, hoe goed ook gemaakt, dezelfde aantrekkingskracht als Henk Krol zal hebben.

Jan Slagter verstaat de tijdgeest
Het succes van de omroep MAX heeft aangetoond dat Jan Slagter heel goed de geest van de tijd verstaat. Hij creëerde het Veronica voor de 50-plussers - en dat bedoel ik als compliment. Met MAX Magazine gaat hij, met een redactie onder leiding van ex-Veronicanen Peter Contant en Friso Leunge, dezelfde kant op. Een weekblad met niet alleen programmagegevens, maar meerwaarde door een goed op de doelgroep afgestemde redactionele inhoud. En met zowaar ook weer radiogegevens, een volle pagina per dag!

Een steen in de vijver
MAX kan daarbij profiteren van het feit dat de overige omroepbladen die een lezersgroep in het oudere segment bedienen weinig vernieuwingsdrang hebben getoond. Ondanks de dalende oplages was daar misschien ook weinig reden om te veranderen; het reservaat van de programmabladen bleef ondanks de komst van Veronica goed geconserveerd en gewone uitgevers bleven buiten de deur. De TV-gids van De Telegraaf, waar heel Hilversum bang voor was, is nooit gekomen, en dat zal wellicht ook nooit meer gebeuren.

Eigenlijk herhaalt de geschiedenis zich: zoals Veronica indertijd de verhoudingen in het omroepbladenbestel van binnen uit opschudde, zo heeft MAX nu de kans dit op dezelfde manier te doen. Het tragische van Veronica Magazine is, dat het nog een jong imago uitstraalt, en daarmee de link met de zender bewaart, maar tegelijkertijd de band met de steeds ouder wordende lezer verliest.

MAX luis in de pels van Veronica
Veronica Magazine ondergaat de komende tijd een ingrijpende restyling. Het ligt in de bedoeling te transformeren naar een volwaardig entertainmentmagazine. De programmagegevens blijven wel, maar zullen voortaan op ander papier (krantenpapier?) als bijlage in het midden van het blad verschijnen. Dit lijkt me het uitgelezen moment voor de steeds ouder wordende Veronica-lezers om over te stappen naar het MAX Magazine. Hoeveel jongere lezers er over zullen blijven – of worden aangetrokken – moet dan blijken.

TV-gidsen in druk zullen immers langzaam, maar zeker uitsterven. De televisiegidsen op de telefoon of tablets zullen een grote vlucht gaan nemen. Vooral die exemplaren die rechtstreeks met de televisie kunnen praten zullen de beste kansen hebben. De elektronische programmagidsen op de set-top box, zoals die van KPN, UPC en Ziggo, zijn ook een concurrent. Maar dan moeten ze wel de juiste gegevens bevatten. Als UPC klant kan ik bevestigen dat het kennelijk niet altijd meevalt om de goede programma-informatie op het scherm te krijgen.